De eerste 28 van 2018

De eerste 28 dagen van 2018 zitten er inmiddels (nou ja, over een kleine anderhalf uur) op en ik moet zeggen, tot nu toe bevalt dit jaar mij wel. 2018 begon voor mij met lieve vrienden, kijkend naar het vuurwerk, en met een heus oud en nieuw feest in de stad. Een paar dagen daarna vierden mijn vriendinnen en ik het nieuwe jaar nog een keer. Dit keer op een iets burgerlijkere manier, namelijk met een nieuwjaarsdiner bestaande uit drie gangen. Daarna besloten we dat het een super geschikt moment voor Twister was, waar ik in mijn rokje tamelijk onvoorbereid op was. Het nieuwjaarsdiner beviel en we besloten dat dit onze nieuwe traditie wordt.

Zie je dat? Ik heb een video in dit stukje geplakt die zowel automatisch afspeelt als continu blijft doorgaan en daar ben ik best wel een beetje trots op. (Die volgens mij niet op mobiele apparaten werkt, waar ik dan weer net iets minder trots op ben.) Je ziet mijn masterscriptie, een heus boekwerk dat ik eind december eindelijk inleverde na tien maanden eraan te hebben gewerkt. Op een mooie vrijdagmiddag hoorde ik dat ik een 7.7 had en dus ben afgestudeerd en ook daar ben ik best wel een beetje trots op. Aan de ene kant vind ik het gek dat ik ben afgestudeerd en nooit meer naar de universiteit hoef, aan de andere kant ben ik enorm opgelucht dat mijn scriptie af is en ik me er niet meer druk over hoef te maken. Hoera voor afstuderen!

Op diezelfde mooie vrijdag had ik een gesprek bij het scheepvaartmuseum, over het opdoen van werkervaring. Dat was leuk en inmiddels heb ik mijn eerste twee weken op de communicatiemuseum van het museum erop zitten. Ik ben daar twee dagen per week en leer hoe het communicatievak in de praktijk werkt. Dat miste ik tijdens mijn studie, waar het eigenlijk altijd over theorie ging. Ik ben nog maar net begonnen bij het museum, maar tot nu toe vindt ik het erg leuk en leerzaam.

Misschien iets minder ingrijpend dan de vorige twee alinea’s, maar zeker een leuk onderdeel van de eerste dagen van het jaar: Eurosonic 2018. Ik had geen kaartjes voor voorstellingen, maar genoot wel van het gratis festivalaanbod. Op zaterdag spotte ik bekende radio DJ’s terwijl ik Oreo-cheesecake at, stond ik te kijken naar een gospeloptreden in de tent op de grote markt en genoot ik van een mooie showcase in de synagoge met leuke indie bandjes.

En dan nog even over the elephant in the room onder dit totaal ongerelateerde, zonnige kiekje van een van mijn favoriete stukjes Groningen: mijn blog. Want ja, ik kan hier op mijn blog moeilijk een stukje typen zonder het ook daadwerkelijk over mijn blog te hebben. Of ik weer echt regelmatig ga bloggen, weet ik niet. Ik mis het soms, een plekje om mijn creativiteit kwijt te kunnen, en ik heb op het moment wat meer tijd en inspiratie. Allemaal goede tekens, maar ik beloof niks, want ik ken mezelf ook wel een beetje. We zien wel.

Hoe waren jouw eerste 28 dagen van 2018?

Boekenlegger op de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *